December 26, 2006

Potpourri: Merry Christmas

Sa dalawampu’t isang taong inilagi ko sa mundo, sa maniwala kayo at sa hindi, nito na lamang titser na ako ko naranasang dumalo sa isang all-out party. Ibig kong sabihin, ito ‘yung parting magdamagan, na may iba’t ibang tugtog at sayaw--sweet, rakrakan, etc. Nu’ng high school kasi, tinalo pa ang seminaryo at kumbento ng aming paaralang pang-agham; nu’ng college naman, hindi na uso sa amin ang gano’ng party dahil puro banda ang bida. Nga pala, ang parting sinasabi ko ay ‘yung Christmas party ng mga first year college sa school na pinagtuturuan ko. Iyon nga lang, hindi ko magawang makipagbasagan ng ulo sa pag-head bang… bakit? Baka naman tuluyang maglaho ang respeto ng mga estudyante ‘pag nag-helicopter, metal, at kung anu-anong stunt ako.

***

Kung dati-rati, mga Christmas party with my classmates at orgmates ang dinadaluhan ko, ngayon, sa kauna-unahang pagkakataon uli, Christmas party with mga katrabaho ang pinuntahan ko. Gayunman, wala naman masyadong pinagkaiba--kainang umaatikabo, mga laro, regalo, at kasiyahang walang hanggan… amen.

Pagkatapos ng party, namigay ng tig-tu-24,000 pesos sa lahat ng empleyado, titser at personel ng eskwelahan. Ulit, tumataginting na 24,000 pesos sa bawat isang faculty at support member ng paaralan. Ang saya ‘di ba! Hahaha. Ang mas masaya d’yan, dalawa kaming walang 24,000 pesos dahil pareho kaming part-timer. Pero at least, nakikita kong kaya pa ring pasiglahin ng aming paaralan ang morale ng bawat guro at kabahagi nito. Oops! May kaibahan ito sa pagiging mukhang pera… *beautiful eyes (with matching peso sign)*

***

Eto pa ang pamatay, nakatanggap din ako ng regalo mula sa isang klase na tinuruan ko last sem. Oh ‘di ba, titser na titser na! May mga nagreregalo ng mga estudyante. Hehe. Iiisip ko lang, never naman akong na-late sa klase nila, pero alarm clock ang binigay nila sa akin. Naalala ko tuloy ‘yung isang prof ko na tinulungan akong maayos ang OJT ko para sa Industrial Psychology, si Ma’am O, binigyan ko siya noon ng boxer’s... mai-share ko lang sa inyo.

***

Siyempre pa, kailangang i-practice ang pagiging titser at graduate ng psychology kahit sa pamimigay ng regalo. Sa pamimili ng regalong ibibigay, kailangang akma sa mga pangangailangan at katangian ng mga pagbibigyan. Ginamit ko ang Psychosocial Development ni Erik Erikson (naman!) bilang batayan. Sa mga inaanak ko, dahil gusto kong bigyan pa rin sila ng pera, kailangan ay ‘yung tipid na sa bibilhing mga regalo--nasa 15 ang inaanak ko. Dahil halos lahat sila ay mula sa iisang stage of development, pinili ko ang educational material na pangregalo, ang coloring book plus waluhang color. Naalala ko rin kasi na ito ‘yung isa sa mga pinakagusto kong regalong natanggap noong maliit pa ako mula sa ninang ko.

***

Katatapos pa lang ng Pasko. Ibang-iba ito kumpara sa mga nakaraan. Wala na halos akong natatanggap. Nauunawaan ko nang para lang sa mga bata ang Pasko. Sila ang mga pinakamasasaya. Sila ang sumasalo sa mga mga laman ng bulsa ng mga ninong at ninong, nanay at tatay, tito at tita, at kung sinu-sino pang tandem, like lolo at lola, etcetero at etcetera.

Kung dati-rati ay walang kasing tigas ang pagiging bato ko, inilaan kong sadya naman ang buong sweldo ko nitong Disyembre para sa pambili ng regalo at pambigay ng aginaldo. Ang halos isang buwan kong pagiging titser, nasaid sa mga namamasko, inaanak, kaibigan, at kamag-anak. Basyo ang aking bulsa, nasaid ang pera, pero wala akong duda, ang Pasko ay masaya. Liliwanagin ko ang nauna kong pahayag ('yung unang nakahilig na mga letra): Hindi lang ito, ang Pasko, sa kasiyahan ng pagtanggap para sa mga bata, kundi kasiyahan ng pagbibigay para sa matatanda (Oh ‘di ba, para rin akong tumutula).

Samantalang bago pa man ang lahat, nawa’y gaya ko, nakamtan n’yo ang maligayang Paskong hangad.

4 Comments:

At 11:55 AM, Anonymous japboy said...

ticher di po b kau ntatanggal sa trabho?

 
At 10:14 AM, Anonymous japboy said...

ticher pede maging student nio ko? he he he. nga pala jukjuk lng lahat ng cnscbi ku, dont take it seriously ha.

naku college instructor ka pala nakakahiya naman.

ill be a teachers pet from now on. lol

 
At 6:12 PM, Blogger tin said...

Ok lang yan, kahit butas na ang bulsa mo sir. It's better to give than to receive naman e. Hahaha!

Mabuti at naging masaya ang pasko mo. :) Naging masaya din ang pasko ko! :)

 
At 9:16 AM, Blogger sorrowful said...

hello. wala naman akong masasabi. uhm, naregaluhan na rin ako ng alarm clock, pero hindi ko gusto ang mga ganoong regalo. wala lang. paalam sir.

 

Post a Comment

<< Home